Wanneer begint een reis? Als je de eerste stap buiten de voordeur zet? Of als je aankomt? Als je boekt, of als het eerste idee opborrelt? 

Bij mij begint een reis met een droom, een wens, een ‘dingetje’ dat mijn aandacht trekt. Mijn nieuwsgierigheid laat aanwakkert. En waardoor ik ga zoeken. 

Ik ben afgeleid van mijn dagelijkse dingen en dan weet ik: ja, ik moet weer weg. 

Soms duurt dat een jaartje. Soms een paar dagen. Maar het reizen voedt mijn nieuwsgierigheid naar het voor mij onbekende. Dat kan van alles zijn. Een nieuwsbericht, een ontmoeting met iemand. Of een foto die langs komt. Zo wordt het wensenlijstje langer en tegelijkertijd word ik selectiever in mijn wensen. Niet zozeer extremer. Maar dankzij de reizen zoals door Afghanistan, of evacuatie in Pakistan besef ik hoe weinig en veel ik weet of ervaren heb. Op basis daarvan wil ik liever geen mensen fotograferen. Zeg nou zelf: wil je zelf steeds met een camera op je neus staan? Wel zoek ik naar bijzondere natuurlijke verschijnselen. 

Zo heb ik een of andere fascinatie voor hotsprings, hoge pieken en lastige paden. En weet ik dat ik er heel erg graag in  mijn uppie op uit trek. Mijn eigen pad en tempo bepalen. Dat is zeker niet altijd mogelijk of veilig. Maar waar het kan, doe ik dit. En ook in Nederland herken ik dat. Hardlopen doe ik bij voorkeur zelfstandig. Een stukje samenlopen is prima. Maar snel weer mijn eigen pad vervolgen. 

Nieuwsgierig geworden? Klik op een van de actieve foto’s of een pinpoint op de wereldkaart voor verhalen en droom weg in de foto’s. Volg me als je het leuk vindt op één van mijn sociale mediakanalen