Jaren droomde ik er heimelijk van om naar Pakistan te reizen. Ik had filmpjes gezien, veel reisverhalen gelezen. Maar al deze verhalen kwamen van vooral mannelijke reizigers. En vrouwen die alleen naar Pakistan gingen, die kwam ik nauwelijks tegen. Of ze hadden een islamitische achtergrond. En die heb ik niet. Daarnaast kende ik in Nederland geen Pakistaanse mensen. Dus tja, wat doe je dan? 

Dan neem ik dus de eerste stap als het moment zich daarvoor aandient.  Zo spannend als ik het de eerste keer in het vliegtuig richting Pakistan vond: als het karretje in de achtbaan dat start. Zo ongelofelijk heb ik mijn hart aan het land verloren. 

Ik neem jullie mee in mijn reizen en een apart hoofdstuk voor de grappige gebeurtenissen in Islamabad. Die wil ik jullie niet onthouden. Want ja, ik ben en blijf een exotisch gevaarte als ik daar rond wandel. 

Geniet en vraag me gerust de oren van het hoofd via bijvoorbeeld mijn socials